اسید بوریک را محرک گلدهی و تشکیل میوه می دانند و این درست است.
اما نقش آن در زندگی گیاهان بسیار گسترده تر است و کمبود بور نه تنها در گل های بی ثمر بلکه در غیرمنتظره ترین و مخرب ترین اشکال خود را نشان می دهد.
بور مسئول انتقال قندها، تشکیل دیواره های سلولی و فرآیندهای تقسیم در نقاط رشد است. کمبود آن به آسیب پذیرترین مکان ها برخورد می کند: جوانه های آپیکال، ریشه های جوان و سیستم عروقی.
عکس: اینجا نیوز
در چغندر این خود را به عنوان پوسیدگی قلب نشان می دهد، در گل کلم – توخالی و قهوه ای شدن گل آذین. گوجه فرنگی نقطه رشد ساقه را سیاه می کند و برگ های جدید شکننده و بد شکل می شوند.
تغذیه با بور یک اقدام یکباره در طول دوره گلدهی نیست، بلکه یک عنصر تغذیه ای استراتژیک است. اولین کاربرد را می توان در مرحله خیساندن بذرها (0.2 گرم در لیتر آب) انجام داد که باعث بهبود چشمگیر جوانه زنی و انرژی جوانه زنی آنها می شود.
تغذیه دوم در مرحله جوانه زدن انجام می شود و گیاهان را با محلول ضعیف (5 گرم در هر 10 لیتر آب) اسپری می کنند. این یک تکنیک کلاسیک برای بهبود مجموعه میوه، به ویژه در هوای سرد یا ابری است.
مرحله سوم، اما نه کم اهمیت تر، کود دهی در دوره پر شدن میوه است، زمانی که بور باعث خروج بهتر قند از برگ ها می شود. این به طور مستقیم بر محتوای قند گوجه فرنگی، چغندر و انواع توت ها تأثیر می گذارد.
با این حال، بور یک عنصر کمیاب است و مقدار اضافی آن سمی است. بیش از 2-3 برابر غلظت باعث سوختگی لبه های برگ ها، پیچ خوردگی و مرگ آنها می شود. در اینجا اصل “بیشتر بهتر است” دقیقاً برعکس عمل می کند.
محلول کار باید با دقت تهیه شود، ابتدا پودر را در مقدار کمی آب داغ رقیق کرده و سپس با آب سرد به حجم مورد نیاز برسانید. کریستال ها به خوبی در آب سرد حل نمی شوند و می توانید غلظتی ناهموار و سوزان به دست آورید.
استفاده مناسب و دوز از این محصول دارویی ارزان قیمت بسیاری از مشکلات پنهان را حل می کند. معجزه نمی کند، بلکه به سادگی آنچه را که گیاهان از خاک ناقص ما دریافت نکرده اند، تصحیح می کند.
همچنین بخوانید
- چه می شود اگر تخت را با خاک اره تازه مالش دهید: تهدید پنهان مواد محبوب
- چرا آب پنیر به شکل خالص آن در باغ بی فایده است: نگاهی علمی به عمل عامیانه
