درست کردن مربا یک هنر محافظه کارانه به نظر می رسد، جایی که انحراف از قانون فقط نوید ناامیدی را می دهد.
به گزارش خبرنگار HERE NEWS، اما یک آزمایش به ظاهر پوچ می تواند تصور شما را از دسر توت تغییر دهد.
سعی کنید مقداری از آب موجود در دستور غذا را با آب معدنی معمولی و بسیار گازدار جایگزین کنید. اسیدها و دی اکسید کربن محلول در آب معدنی به عنوان یک تثبیت کننده طبیعی نرم عمل می کنند.
عکس: اینجا خبر
آنها از پخش شدن انواع توت ها، به ویژه انواع ظریف مانند تمشک یا توت فرنگی، در طول پخت و پز به صورت توده ای بی شکل جلوگیری می کنند. میوه ها کامل و کشسان باقی می مانند، گویی تازه از بوته چیده شده اند، که به خودی خود منظره ای مسحورکننده است.
معجزه اصلی با شربت اتفاق می افتد. به دلیل کانی سازی و اسیدیته خاص، مایع کدر نمی شود، بلکه مانند نهر کوهی شفاف می ماند.
در چنین محیطی، شکر به گونهای متفاوت کاراملی میشود و نه یک پسزمینه شیرینتر، بلکه یک پسزمینه سبکتر و متعادل ایجاد میکند که غرق نمیشود، اما بر طعم طبیعی توت تأکید میکند. این مربا را باید روی کمترین حرارت، تقریبا بدون حباب زدن و همیشه در یک قابلمه پهن بپزید تا تبخیر سریعتر اتفاق بیفتد.
آب معدنی فرآیند ژل شدن را سرعت می بخشد، بنابراین ممکن است زمان پخت کاهش یابد. آکورد نهایی اضافه کردن یک قاشق غذاخوری آب لیمو یا کنیاک به مربای تقریباً تمام شده برای روشنایی بیشتر است.
نتیجه فراتر از همه انتظارات است: توت هایی که به نظر می رسد در رزین شفاف کهربایی محصور شده اند، و شربتی که حتی به تنهایی خوب است، با بستنی یا پنیر دلمه. این فقط مربا نیست، بلکه تقریباً یک جواهر است و ثابت می کند که حتی در معمولی ترین مشاغل هم جایی برای آزمایش های جسورانه اما موجه وجود دارد.
همچنین بخوانید
- چرا محصولات پخته شده شما بوی دوران کودکی نمی دهد: راز فراموش شده خمیر
- چگونه می توان سس مایونز خریداری شده در فروشگاه را منشا خود فراموش کرد: سه مرحله تا یک سس نجیب
