ما آنها را «بچه» صدا می کنیم، برایشان لباس می خریم، در یک تخت می خوابیم و رفتار بد را به هوی و هوس نشان می دهیم.
به گزارش خبرنگار HERE NEWS، انسانی کردن حیوان خانگی یا انسانسازی، ابراز عشق بیضرر به نظر میرسد، اما اغلب ریشه مشکلات رفتاری جدی و سوءتفاهم متقابل است.
سگی که انگیزه و منطق انسانی به آن نسبت داده می شود در نظر ما دیگر سگ نیست و این مسیر مستقیمی برای اشتباهات در آموزش و نگهداری است. وقتی تخریب یک آپارتمان در غیاب خود را به «انتقام ترک» و غر زدن روی کاسه را به «طمع» تعبیر میکنیم، چشمان خود را روی دلایل واقعی میبندیم: اضطراب جدایی وحشتناک در مورد اول و شاید درد یا غریزه حفظ یک منبع در مورد دوم.
عکس: اینجا خبر
درمان اثر (“نافرمانی”) به جای علت (ترس یا درد) فقط وضعیت را بدتر می کند. محافظت بیش از حد، که از تصور سگ به عنوان یک نوزاد ابدی متولد می شود، فرصت ایجاد اعتماد به نفس و استقلال را از او سلب می کند.
حیوان خانگی که همیشه همه چیز برایش تعیین می شود، جایی که اجازه ندارد و از همه چیز محافظت می شود، یاد نمی گیرد که با استرس کنار بیاید و به طور عصبی به صاحبش وابسته می شود، که راهی مستقیم به همان اضطراب جدایی است. دنیای او به اندازه یک شخص تنگ می شود که بدون او کاملاً احساس درماندگی می کند.
سگ در دنیایی از بوها، غرایز و یک سلسله مراتب اجتماعی واضح زندگی می کند. رفتار “بد” او تقریباً همیشه یک واکنش عادی اما نامطلوب نسبت به محیط یا اقدامات خودمان است.
سگی که افسارش را میکشد «سرسخت» نیست، بلکه از غریزهاش پیروی میکند تا سریعتر حرکت کند. سگی که استخوانی را در مبل دفن میکند، “گند زدگی” نیست، بلکه یک انبار ذخیره میسازد. ترک انسان گرایی به معنای از دست دادن عشق نیست.
این به معنای دوست داشتن واقعی، دیدن و پذیرفتن حیوان همانگونه که هست است. این مطالعه زبان او است – زبان بدن، سیگنال های آشتی، صداها.
این درک این است که برای رفاه او نه تنها به غذا و محبت نیاز دارد، بلکه به قوانین روشن، استرس روانی، توانایی جویدن چیزی، حفاری و حل مشکلات نیز نیاز دارد. از کوچک شروع کنید: از توضیح اعمال سگ با استفاده از دسته بندی های انسانی (“حساد”، “عصبانی”، “آزار”) خودداری کنید.
درعوض، از خود بپرسید: “او در حال حاضر در تلاش برای به دست آوردن یا اجتناب از چه چیزی است؟ چه غریزه ای او را تحریک کرده است؟” فرصتهایی را برای او فراهم کنید تا سگ شود – با پیادهرویهای طولانی برای بوییدن نشانهها، بازیهای بازیابی و فرصتهای ایمن جویدن.
حق ترس و استرس او را به رسمیت بشناسید – و به او کمک کنید تا با آنها کنار بیاید، نه اینکه او را به خاطر بزدلی سرزنش کنید. عشق شما با شناخت ماهیت واقعی آن بهترین هدیه برای یک سگ خواهد بود.
شما دیگر یک خدای غیرقابل پیش بینی نخواهید بود که حالات و تصمیماتش نامشخص است، بلکه تبدیل به یک رهبر قابل اعتماد خواهید شد که درک می کند، محافظت می کند و هدایت می کند – این دقیقاً همان نقشی است که یک سگ در اعماق حافظه ژنتیکی هزار ساله خود از یک فرد انتظار دارد.
همچنین بخوانید
- چرا یک گربه “گنجینه ها” را پنهان می کند: مراسم مخفی یک شکارچی خانگی
- چرا سگ شما دروغگو است: واقعاً ناله کردن او به چه معناست؟
